Nieuws

In zijn vrije tijd doet hij aan kickboksen, zijn oudste  zoon is nachtburgemeester van Amsterdam en hij staat erom bekend mensen op scherp te zetten met zijn vaste vraag: ‘Maar welk probleem lossen we nou eigenlijk op?’ We maken kennis met Serge Wallagh, sinds dit schooljaar opleidingsmanager HBO-ICT van De Haagse Hogeschool.

Wie met Serge in gesprek gaat, merkt snel dat hij een hardcore ICT’er is die zijn vak graag combineert met menselijk contact. Een samenspel dat goed past bij zijn rol als opleidingsmanager. Zijn eerste honderd werkdagen vormen de opmaat naar een toekomstvisie waarin de Dutch Innovation Factory (DIF) een duurzame, structurele rol krijgt binnen het onderwijs en onderzoek van HBO-ICT. “Als die verankering lukt, dan is mijn missie geslaagd.”

“Ga eens in de hal staan. Daar doe je het voor.”

Na een periode in de commerciële wereld keerde Serge terug naar het onderwijs. Onder andere vanwege de diversiteit van het werk: strategische vraagstukken, onderwijsvernieuwing, contact met studenten, gesprekken met docenten. Geen dag is hetzelfde en alles loopt door elkaar. Een breed pakket dat hem past.

Maar wat hem vooral drijft, is wat hij dagelijks op De Haagse Hogeschool ziet. “Ga eens in de hal staan. Daar doe je het voor. Je kunt als onderwijsinstelling echt betekenisvol zijn in het leven van studenten.” Zeker bij De Haagse Hogeschool, met haar diverse studentenpopulatie, voelt hij die verantwoordelijkheid sterk. “Veel studenten hebben het niet vanzelf meegekregen. Ze zijn soms de eersten in hun familie die een hbo-opleiding doen. Om hen dankzij goed onderwijs te zien groeien en slagen, dat motiveert mij meer dan winstcijfers voor aandeelhouders.”

Hiervoor werkte Serge ruim elf jaar als opleidingsmanager bij Hogeschool Utrecht. Die ervaring neemt hij mee, maar wel met nuance. “Je moet niet constant blijven vergelijken,” zegt hij. “Elke onderwijsinstelling heeft zijn eigen context, dynamiek en cultuur. Natuurlijk neem je good practices mee, maar je moet ook opnieuw kijken: wat werkt hier, met deze mensen, voor deze studenten?” Die houding typeert zijn start bij HBO-ICT: observeren, luisteren en begrijpen wat er al staat, voordat hij veranderingen in gang zet.

Morgen beter onderwijs geven dan vandaag
Maar wat betekent goed onderwijs voor Serge? “Dat studenten niet alleen het juiste leren, maar ook op een manier die het beste bij hen past. Natuurlijk binnen de grenzen die we hebben.” En dat is voor hem meer dan kennisoverdracht in een collegezaal. “Iemand die PowerPoints voorleest, dat is voor mij geen onderwijs meer van deze tijd. We moeten blijven innoveren.”

Die beweging ziet hij gelukkig al volop terug binnen de opleiding. “Docenten werken aan modernisering, grotere blokken, projectonderwijs.” Een voorbeeld hiervan is Innovative Development, een onderwijsprogramma dat plaatsvindt in de DIF. “Veel projectmatiger, veel meer in de praktijk en met echte challenges.” Er gebeurt veel, zo ziet Serge. “De intentie om morgen beter onderwijs te geven dan vandaag, die leeft.”

Hbo-diploma als begin van je reis
Ook de ontwikkelingen binnen het vakgebied HBO-ICT vragen om vernieuwend onderwijs. “De basisprincipes veranderen niet zo snel. Veel van wat ik veertig jaar geleden leerde, is nog steeds relevant. Maar het vakgebied wordt wel steeds breder: AI, cybersecurity… Er komt veel bij, maar er valt weinig af.” Daarom ziet Serge de kerntaak van het onderwijs anders. “We moeten af van de illusie dat we studenten alles kunnen leren. Dat kan niet. Wat we wel kunnen doen: een sterke basis bieden en studenten leren hoe ze nieuwe kennis eigen maken. Ze leren om flexibel te zijn.”

Juist die flexibiliteit ziet hij als cruciaal voor de toekomst van ICT-studenten. “Een hbo-diploma is het begin van je reis, niet het einde. Onze studenten zullen hun hele loopbaan blijven leren.” Gelukkig viel Serge in zijn eerste periode als opleidingsmanager op dat de basis van HBO-ICT goed op orde is. “We hebben een kwalitatief sterk docentencorps. Betrokken mensen. We trekken studenten aan, studenten studeren af. Dat geeft ruimte om te verbeteren en te innoveren.”

Campuslocaties met verschillende culturen
Wat hem verder opviel tijdens zijn eerste honderd werkdagen bij De Haagse, is dat de drie campuslocaties waarover de opleiding HBO-ICT verdeeld is (Den Haag, Zoetermeer en Delft), elk een geheel eigen cultuur hebben. “De fysieke afstand is klein, maar de mentale afstand voelt soms groot. Over Zoetermeer wordt soms gesproken alsof het aan de andere kant van het land ligt, terwijl het acht tot tien kilometer verderop is.”

Dat wil Serge graag anders zien. Maar, zo benadrukt hij, altijd vanuit het perspectief van de student. “Ik ga niet zomaar studenten één dag per week naar Zoetermeer sturen puur omdat ik ze daar wil hebben. Het moet echt meerwaarde hebben.” Volgens hem vraagt dat om een andere manier van kijken: niet naar campussen als losse opleidingslocaties, maar als plekken met een eigen strategische functie binnen het geheel.

Ecosysteem van de DIF verankeren in onderwijs
En die meerwaarde van de DIF, die ziet Serge maar al te goed. “De kracht van de DIF zit in het ecosysteem,” zegt hij. “De verbinding van onze studenten met partners, de gemeente, het mbo, de start-ups en scale-ups die hier zitten en de mensen die er dagelijks werken.” Juist dat samenspel biedt een rijk palet aan mogelijkheden voor innovatief onderwijs en onderzoek. Mogelijkheden die volgens Serge nog veel breder benut kunnen worden. “Niet alleen voor studenten die in Zoetermeer studeren, maar ook voor studenten van onze andere locaties. Ik wil dat ook zij gebruik kunnen maken van dat netwerk.”

De vraag is dan: hoe maak je dat in de praktijk werkbaar? Het antwoord komt snel: verankering. “Dat we voorbij losse initiatieven en ideeën gaan, en de mogelijkheden van de DIF echt duurzaam integreren in ons onderwijs en onderzoek.” Zonder al vooruit te lopen op concrete plannen, verkent hij daarom een andere manier van kijken. De DIF niet alleen zien als een plek waar studenten vier jaar lang studeren, maar als een cluster van netwerken en mogelijkheden dat op verschillende momenten, in verschillende opleidingen en op verschillende manieren onderdeel wordt van het onderwijs.

Dat die beweging niet zonder uitdagingen is, erkent hij. Planning, continuïteit en het overstijgen van losse contacten vragen nog om oplossingen. “We zijn daarin nog zoekende.” Maar Serge besluit vastberaden: “Natuurlijk staan we voor veranderingen binnen het onderwijs. Maar als we over drie jaar echt grote stappen hebben gezet om die verankering te realiseren, dan ben ik tevreden.”